Maritieme emissiecontrolegebieden

11.17
Van 2011 tot 2013
De Europese Commissie onderzoekt de effecten van “sulphur emission control areas” (SECAs) en nieuwe “NOx emission control areas” (NECAs) op emissiegrenswaarden voor deeltjes, zoals zwarte koolstof voor mariene bronnen. Om kwantitatieve input voor een dergelijke beoordeling te verzamelen, heeft een team, waar ook TML inzit, de huidige informatie over emissies van schepen geactualiseerd en scenario’s ontwikkeld voor de vermindering van de emissies door schepen in het bijzonder zeegebieden. Het team maakte op basis daarvan een beoordeling in termen van kosten en baten.

De belangrijkste rol van TML was de actualisatie van het basisjaar emissie-inventaris voor de emissies van schepen en de ontwikkeling van de emissie-scenario's tot 2050. De scenario’s berekenen ook de uitstoot van SO2, NOx, PM2.5, PM10, en BC.

Een tweede taak waarbij TML betrokken was, is de raming van de kosten van vermindering van de uitstoot voor elk scenario.

De berekeningen hebben betrekking op de volgende zeeregio's binnen het EMEP-rooster: de Oostzee, de Noordzee (inclusief het Kanaal), de Noordoostelijke Atlantische Oceaan, de Middellandse Zee en de Zwarte Zee. Daarnaast zijn deze zeegebieden onderverdeeld in sub-regio's, afhankelijk van de afstand van de kust. In de scenario-analyse zijn de regio's, die kandidaat zijn voor nieuwe SECA-en NECAS, afzonderlijk behandeld.

Periode

Van 2011 tot 2013

Opdrachtgever

Europese Commissie, DG ENV

Partners

The International Institute for Applied Analysis (AT), VITO (BE), INERIS (FR), EMISIA (GR), NTUA/ICCS (GR), met.no (NO), ALTERRA (NL), RIVM/CCE (NL), EMRC (UK)

Ons team

Kris Vanherle
© 2019 Transport & Mobility Leuven | Westsite: Online Oplossingen en Webdesign

TML gebruikt cookies om uw surfervaring op deze website gemakkelijker te maken.

Ok, ik accepteer cookies